سبک زندگی از جمله مباحث اجتماعی است که در دهه اخیر مورد توجه اندیشمندان قرار گرفته است. سبک زندگی مفهومی است که به بررسی عناصر مورد توجه از قبیل: نوع پوشش، تفریحات، نوع تغذیه، رفتارها، تزئینات منزل و... می پردازد.
سبک زندگی نشان از نظام فکری و بینشی یک فرد وجامعه است. به عبارت دیگر اختلاف سبک‌های زندگی ناشی از نظام باورها، بینش ها و نظام هنجاری و ارزشی انسان است. در این نوشتار چرایی لزوم سیاست‌گذاری دولت اسلامی در عرصه سبک زندگی با روش کتابخانه‌ای و توصیفی تبیین می‌گردد. در این راستا افتراقات سبک زندگی اسلامی و غربی برآمده و اختلاف آنها  مورد بررسی قرار می‌گیرد. خدا محوری، غایت گرایی، اخلاق گرایی، معنویت گرایی، تجویزی بودن و پیروی از هنجارهای فقهی از مولفه‌های سبک زندگی اسلامی، در مقابل اومانیسم، لذت گرایی، مصرف گرایی و پیروی ازنمادهای غربی از جمله مولفه های سبک زندگی غربی به شمار می‌آید. افتراقات سبک زندگی اسلامی وغربی، حاکی از اهمیت سیاست ورزی دولت اسلامی در عرصه سبک زندگی است. چنانکه در بیانیه گام دوم انقلاب اسلامی از جمله سفارشات مقام معظم رهبری، مساله سبک زندگی است، در این عرصه دولت اسلامی نسبت به فرهنگ جامعه خود نباید بی تفاوت باشد، بلکه باید برای اعضای جامعه و جوانان سیاست گذاری صحیح داشته باشد.